Afrykański przewodnik wizowy

Podróżowanie po Afryce pełne jest wyzywań: koszty, transport, bezpieczeństwo i wizy. Zdecydowana większość państw na tym kontynencie wymaga od osób odwiedzających wiz, czasami z tego obowiązku zwolnieni są obywatele krajów sąsiednich czy należący do tych samych bloków ekonomicznych, np. Wspólnota Ekonomiczna Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS). Politykę wizową państw afrykańskich można podzielić według kryterium geograficznego, kraje wschodniej części kontynentu generalnie traktują wizy jako źródło łatwego zarobku i dla Polaków dostępne są one na granicy, bez zbędnych formalności. Kraje położone w zachodniej części preferują (z wyjątkami) bardziej skomplikowane procedury wymagające wielu załączników, zaproszeń i uzyskania wizy przed wyruszeniem w podróż.

Wiem jak kłopotliwe może być poszukiwanie informacji na temat wymagań wizowych dla poszczególnych państw, pozwolę sobie więc podsumować tutaj moje dotychczasowe doświadczenia w tym obszarze. Uwaga! Polityka wizowa poszczególnych państw mogła ulec zmianie od czasu mojej wizyty więc poniższe informacje mogły się (lub mogą w przyszłości) zdezaktualizować. Nie biorę żadnej odpowiedzialności w przypadku, gdy zaprezentowane niżej informacje będą różnić się od stanu aktualnego.

Przygotowując się do afrykańskiej wyprawy warto również pamiętać, że wymagania dotyczące uzyskania wizy mogą zależeć od placówki czy nawet obsługującego nas urzędnika. Dodatkowo zauważalna jest tendencja do ograniczenia dostępność wiz tylko dla obywateli i osób posiadających prawo pobytu w państwie, gdzie znajduje się dana placówka, np. wizy do Ghany w Lagos wydawane są tylko Nigeryjczykom i rezydentom w Nigerii. Dodatkowym wymogiem przy wjeździe do większości państw afrykańskich jest posiadanie ważnego dowodu szczepienia przeciwko żółtej febrze, tzw. żółta książeczka (w Polsce wydawana m.in. przez Sanepid).

Benin – wymagana wcześniejsza wiza, ja swoją uzyskałem w Lagos, w maju 2013, formalności minimalne, 2 zdjęcia, 100 dolarów, wiza wielokrotna, ważna 3 miesiące, czas oczekiwania: wystawiona tego samego dnia.

bjWiza do Beninu.

Burundi – wizy dostępne na lotnisku w stolicy (Bujumbura), wiza tranzytowa ważna 3 dni kosztowała mnie w czerwcu 2014 roku 40 dolarów (wiza 30 dniowa kosztowała wówczas 90 dolarów), formalności minimalne.

bi2Wiza do Burundi wystawiona na lotnisku w Bujumburze.

bi1Pieczątki z Burundi. Jak na tak mały kraj zabierają sporo miejsca w paszporcie.

Dżibuti – wiza dostępna na lotnisku, 30 dniowa kosztuje 90 dolarów (lipiec 2014 roku), formalności minimalne i wizę otrzymałem generalnie bez problemów, jednak urzędnicy migracyjni wydawali się dość zaskoczeni moją obecnością i brakiem kontaktów w Dżibuti, kilka razy dopytywali się po co przyjeżdżam i co zamierzam robić, oprócz mojego paszportu zeskanowano również mój bilet powrotny (myślę, że bez tego może być ciężko) i pozwolenie na pracę w Nigerii (do dziś nie rozumiem po co).

djWiza i pieczątki z Dżibuti, sama wiza wygląda chyba najładniej ze wszystkich, które mam w paszporcie.

Etiopia – wiza dostępna na lotnisku (lipiec 2014 roku), 60 dniowa kosztuje 20 dolarów, wiza wydawana jest szybko, bez żadnych dodatkowych pytań czy dokumentów.

et Wiza i pieczątki z Etiopii. Zielona pieczątka jest z Nigerii.

Gambia – 1 lipca 2013 roku kraj ten zlikwidował wizy dla Polaków, od tego momentu pojechało już tam co najmniej 10 tysięcy rodaków. Przy wjeździe do paszportu wpisywany jest maksymalny okres pobytu.

gmPieczątka wjazdowa do Gambii.

Ghana – pomimo tego, że jest jednym z najbardziej stabilnych krajów w Afryce jej polityka wizowa nie jest zbyt liberalna. Generalnie wizę należy uzyskać przed wyjazdem, składając wniosek należy podać informacje kontaktowe do dwóch osób lub instytucji w Ghanie (tylko jedna z nich może być hotelem). Istnieje możliwość uzyskania wizy na lotnisku, ale wymaga to uzyskania wcześniejszej zgody służb imigracyjnych, wniosek musi złożyć osoba lub instytucja nas zapraszająca. Wizy są drogie (w moim przypadku ponad 100 dolarów), przy wjeździe określany jest również maksymalny czas pobytu. Stan: czerwiec 2014 roku.

gh2Wiza do Ghany.

gh1Pieczątki z Ghany.

Kenia – wiza dostępna na lotnisku, jednorazowa ważna 30 dni kosztuje 50 dolarów, tranzytowa ważna 3 dni – 20 dolarów. Stan: marzec 2014 roku.

keWiza do Kenii.

Nigeria – wizę należy uzyskać przed wyjazdem, wymagane jest zaproszenie z Nigerii oraz inne dokumenty, w zależności od rodzaju wizy, w niektórych przypadkach konieczna jest również rozmowa z konsulem. W przypadku, gdy mamy komplet dokumentów (i wynik rozmowy z konsulem jest pozytywny) wiza wydawana jest w przeciągu kilku dni. Ceny od 50 dolarów w górę. Przy wjeździe do Nigerii do paszportu wpisywany jest maksymalny okres pobytu – 30 dni, na miejscu można go przedłużyć. Na lotnisku w Lagos widziałem stanowisko „Visa on arrival”, szczegółów niestety nie znam. Stan: wrzesień 2014 roku.

ngWiza do Nigerii.

Republika Południowej Afryki – brak obowiązku wizowego dla pobytów do 30 dni, wbrew krążącym informacjom na granicy nie jest wklejana jednostronicowa nalepka, ale wbijana jest średniej wielkości pieczątka z wpisanym terminem pobytu (nie potrzebna była całkowicie pusta strona).

zaPieczątki z RPA.

Rwanda – przed przyjazdem należy otrzymać zgodę służb imigracyjnych – na ich stronie internetowej wypełniamy wniosek podając datę przyjazdu i miejsce przekroczenia granicy, po 3 dniach mailem przychodzi odpowiedź w formie oficjalnego pisma, który należy wydrukować i zabrać ze sobą. Na tej postawie na granicy uzyskamy wizę – 30 dniową, jednorazową za 30 dolarów. Stan: luty 2014 roku.

rwWiza i pieczątki z Rwandy. Zielona jest z Nigerii.

Seszele – nie wymagają wiz choć czytałem, że potrafią spytać o potwierdzenie zakwaterowania i sprawdzić telefonicznie czy na pewno je mamy. Stan: marzec 2014 roku.

scPieczątki z Seszeli, ich kształt odwzorowuje kształt owocu miejscowej palmy, ze względu na skojarzenie z damskimi pośladkami zwany najbardziej seksownym owocem na świecie.

Tanzania – wiza wydawana na lotnisku w Dar Es Salaam , jednorazowa ważna 90 dni kosztuje 50 dolarów, bez zbędnych pytań i formalności. Stan: czerwiec 2014 roku.

tzPieczątka wjazdowa do Tanzanii (będąca jednocześnie wizą).

Togo – no lotnisku w Lomé można uzyskać wizę 7-dniową za 20 000 franków CFA (lub równowartość w jakiejś bardziej popularnej walucie, np. w dolarach), którą potem można przedłużyć. Obsługujący mnie urzędnicy bardzo chcieli poznać numer telefonu hotelu, w którym się zatrzymałem. Stan: kwiecień 2014 roku.

tgWiza otrzymana na lotnisku w Lomé wraz z pieczątką wjazdową. Dość dużo pisaniny.

Uganda – wiza dostępna na lotnisku w Entebbe, 30. dniowa, jednorazowa za 50 dolarów, bez zbędnych pytań i formalności. Chyba najszybsza i najprostsza granica do przekroczenia na lotnisku w Afryce. Stan: czerwiec 2014 roku.

ugDwie pieczątki wjazdowe do Ugandy, pełne poszanowanie miejsca w paszporcie.

Zambia – wizy dostępne na granicy w rożnych opcjach: jednorazowa, dwu- i wielokrotna za odpowiednio 50, 80 i 100 dolarów. Przy wjeździe wpisywany jest maksymalny okres pobytu. Stan: luty 2014 roku.

zmTo duże wyblakłe to pieczątka z wizą, poniżej pieczątka wyjazdowa na przejściu granicznym koło Wodospadu Wiktorii (nie rozumiem czemu litery są wspak). Zielona oczywiście z Nigerii.

Zimbabwe – wiza dostępna na granicy, bez zbędnych formalności i pytań. 30 dni za 30 dolarów. Stan: marzec 2014 roku.

zwWiza i pieczątki z Zimbabwe.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Podróże i oznaczony tagami , , , , , , , , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 odpowiedzi na „Afrykański przewodnik wizowy

  1. Andrzej pisze:

    dlaczego Gambia bezwizowo? czym się różni (w sensie relacji politycznych?)?

Odpowiedz na „AndrzejAnuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>