Estońskie trzy kolory

Od zawsze fascynowały mnie flagi. Pamiętam, że jako dziecko bardzo lubiłem przeglądać atlas geograficzny, na marginesie którego były wydrukowane flagi wszystkich państw na danym kontynencie. Było to na początku lat 90., czasu zmian na świecie. Od tego momentu niepodległość uzyskało 25 państw, pewnie drugie tyle zmieniło swoje flagi. Z tego powodu staram się być na bieżąco, żeby widząc flagę móc bez problemu zidentyfikować kraj jaki ona reprezentuje.

Encyklopedia Britannica definiuję flagę jako kawałek materiału, zazwyczaj prostokątny, z charakterystycznym wzorem, wykorzystywany jako symbol, środek sygnalizacyjny albo dekoracja. Słownik Języka Polskiego PWN definiuję flagę państwową jako oficjalny znak symbolizujący suwerenność państwową lub narodową. Jak ważny może być to symbol można było zaobserwować śledząc protesty w krajach arabskich. Po obaleniu Kadafiego władze Libii powróciły do czerwono-czarno-zielonych kolorów z czasów monarchii, która poprzedzała dyktaturę. W Syrii natomiast opozycja manifestuje pod flagą z 1932 roku, która symbolizuje Republikę Syryjską z czasów przed monopolistycznymi rządami partii Baas.

Flaga Estonii spodobała mi się od samego początku – moim zdaniem jest jedną z bardziej oryginalnych. W przeciwieństwie do np. duńskiej (w użyciu bez zmian od 1219 roku) ma ona bardzo krótką historię. Estończycy nie posiadali swojej flagi aż do 1881 roku, kiedy grupa studentów z Tartu postanowiła stworzyć flagę, która miałaby reprezentować ten naród. W ten sposób narodził się układ trzech kolorów funkcjonujący do dziś.
IMG_1860

Zgodnie z przyjętą symboliką kolor niebieski symbolizuje nadzieję na lepszą przyszłość dla Estonii i wierność ojczyźnie, odwołuje się on do nieba, morza i estońskich jezior; czarny - przypomina o przeszłości w tej samej barwie, do której Estonia ma już nie powrócić, to także kolor ziemi uprawianej przez naród; biały reprezentuje osiągnięcia edukacyjne i oświecenie – coś co ma być ambicją dla wszystkich Estończyków. Kolor ten symbolizuje również śnieg, białe noce w lecie oraz brzozę.
Przyjmuje się, że zestawienie barw na fladze odwołuje się do typowego dla Estonii krajobrazu:
Eesti_lipp

Zdjęcie pochodzi Wikipedii.

Kiedy już uszyto pierwszą flagę to zabrano ją z Tartu do miasta Otepää (z dala od oczu rosyjskich władz) i tam wciągnięta na maszt (nad domem miejscowego wikarego). Symbolicznym aktem był także jej chrzest w wodach jeziora Pühajärv (pol. Święte Jezioro), które pojawia się w estońskim eposie Kalevipoeg.
IMG_2341

12 grudnia 1918 flaga załopotała na wieży Pikk Hermann na wzgórzu Toompea w centrum starego Tallinna – ogłaszając w ten sposób całemu światu niepodległość i suwerenność Estonii. Zniknęła stamtąd w lipcu 1940 po aneksji kraju przez ZSRR. Na jej powrót poczekać trzeba było prawie pół wieku, do 24 lutego 1989. Od tego momentu powiewa ona dumnie nad estońską stolicą.
IMG_1780

Flaga na wieży Pikk Hermann w lewym górnym rogu. Poniżej flaga na budynku parlamentu, Riigikogu, wraz z herbem.

Na zakończenie ciekawostka. Estonia po uzyskaniu niepodległości chciała się uwolnić od swojej sowieckiej przeszłości i starała się przedstawiać jako kraj nordycki, a nie wschodnioeuropejski czy bałtycki. Jest to w części uprawomocnione – z krajami nordyckimi łączą ją silne więzy gospodarcze, a z położoną najbliżej Finlandią także związki kulturowe i językowe (oba należą do grupy urgofińskiej). Pojawił się także postulat, aby zmienić estońską flagę: zachować historyczne barwy ale umieścić je w formie krzyża skandynawskiego. Nie spotkał on się jednak z szerszym poparciem. Estończycy są dumni ze swoich trzech kolorów symbolizujących kraj, taki jaki kochają.

220px-Estonian_alternative_flag_proposal2.svg Estonian_alternative_flag_proposal.svg

Alternatywne wersje estońskiej flagii. Źródło: Wikipedia.

Zapraszam do obejrzenia zdjęć i komentowania!

Ten wpis został opublikowany w kategorii Podróże i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.